Header Image - Teman Teman Sehati

4 Daagse Sponsors gezocht!

by Teman
4 Daagse Sponsors gezocht!

Janne Christoffel loopt al enige jaren de 4daagse van Nijmegen met 30 km per dag en wordt gesponsord voor 10 eurocent per kilometer. De opbrengst van deze 4daagse komt altijd in de pot van de Stichting Teman Teman Sehati die daar veel mee kan doen voor de achtergebleven Indische Nederlanders in Indonesië.
Ook dit jaar loopt zij een 4daagse, alleen niet de Nijmeegse want daar is ze helaas uitgeloot. Maar Janne zit niet voor één gat gevangen. Ze gaat de Barchemse 4daagse lopen en dat is dan 20 km per dag. Om toch de uitkomst hetzelfde te houden gaat zij nu 15 cent per kilometer vragen.

U sponsort haar dit jaar toch hopelijk ook? Al het geld wat Janne bijeen loopt tijdens die dagen is weer voor de achtergebleven Indische Nederlanders in Indonesië. En ze hebben het geld nog steeds hard nodig. Als u besluit te sponsoren kunt u een berichtje sturen aan ciumindonesia@kpnmail.nl
Na afloop van de 4daagse wordt u dan benaderd om door te geven waar u het sponsorgeld kunt storten. Uw bijdrage wordt zeer op prijs gesteld.

Names Janne Christoffel: dank alvast dat u de moeite heeft genomen dit berichtje te lezen!

Donatie van het duo Hadiah

by Teman
Donatie van het duo Hadiah

Via het duo Hadiah ( Liszy Bos en Rob Veerman) kreeg Teman Teman Sehati op zaterdag 10 juni, een mooie donatie van 250 euro van Rumah Oost West in Spijkenisse.
hadiah-donatie-liszy-bos-rob-veerman

Verslag reis Bandung-Surabay mei 2017

by Teman
Verslag reis Bandung-Surabay mei 2017

Lieve temannen/ donateurs,

Op zaterdag 13 mei ben ik vertrokken naar Indonesia. Daar kwam ik op zondag de 14de aan. Pak Dedy de chauffeur stond me op te wachten en bracht me naar het Ibis Hotel Kemayoran.
De volgende dag kwam hij me ophalen om naar Depok te gaan, maar ook een paar leden van Kroncong Jaya Buana wilden mee.

kleindochter-oma-HellingEen doos met etenswaren gekocht maar toen we bij het nieuwe huisje van oma Helling kwamen bleek dat zij op bezoek was bij familie aan de andere kant van Jakarta. Wel haar huisje bekeken en haar nieuwe bed en kast. De doos met etenswaren aan haar kleindochter overhandigd.

 

 

 

 

Daarna naar Jakarta terug om Cara Oliveiro de Fretes te bezoeken.
Ze was erg blij om mij weer te zien. Het huis ziet er redelijk goed opgeknapt uit. Cara krijgt het steeds moeilijker om op een hurktoilet te gaan. Ze wilde dus graag een Europees zit-toilet. Verder hebben we een financiele bijdrage gegeven voor een algehele check-up in het ziekenhuis.

 

 

 

De volgende dag zijn we naar Bandung vertrokken. Wat een vreselijke rit. Ondanks de tolweg hebben we er toch 5 uur over gedaan om er te komen. Dedy nam afscheid en de andere chauffeur Aldy stond op me te wachten om naar Banjaran te gaan waar de twee zusjes van Vonno wonen. Wéér twee uur in de auto om er te komen.

medicijnen-voor-MarcellaVoor Marcella hebben we veel medicijnen meegenomen en natuurlijk kregen zij en haar zus Margaretha een doos levensmiddelen.

Achteraf was ik wel blij dat ik meteen naar hen ben toegegaan, want de daarop volgende dagen waren heel erg druk. Het verkeer in Bandung is een ramp. Alleen maar opstoppingen.

 

 

De volgende dag naar de fam. Benninger, wilde even alles checken voordat de filmploeg van Max Maakt Mogelijk zou komen en hen op het hart drukken dat ze thuis moesten zijn. Ook zij kregen een voedselpakket.

Toen naar Pieter Wattimena. Een van zijn zonen die inmiddels is verhuisd had de tv meegenomen. Het gas was op en er ontbrak een kledingkast . Dat hebben we aangeschaft. Hij is echt dolgelukkig met zijn tv.

Daarna naar Johnny Paparang-Jurg. In het verleden hebben wij zijn moeder oma Jurg altijd gesteund. Zijn uitkering via het ANMF is blijkbaar plotseling gestopt, dus hij heeft geen enkele hulp meer en woont nog steeds in hetzelfde krot. Johnny is twee dagen in de week vuilnisman.

Foto van het huisje en helemaal rechts zijn moeder

Ook zij kregen een voedselpakket en een donatie van 200.000 rp ( is 14 euro) Wij zouden echter terugkomen met de crew van Max Maakt Mogelijk.

De volgende dag naar mw Els Brail. Zij was inmiddels op de hoogte gesteld dat zij geen toestemming krijgt om voorgoed naar Nederland te komen. Maar Jan Slagter van Omroep Max had haar een vakantie aangeboden voor 3 weken, zodat zij alles kon bekijken in Nederland.
Alle kosten zouden voor de omroep zijn. Tot mijn grote verbazing kwam Els Brail met twee mailtjes op de proppen die door twee Amerikaanse Indo’s aan haar waren gestuurd. Een zekere Ronny die ook voor het blad de Indo schrijft had haar laten weten dat ze moest proberen onder te duiken in Nederland, en ook mensen Margie En Kees schreven, dat als ze eenmaal in Nederland was moest weigeren om terug te gaan naar Indonesia, want zo schrijven zij…de brutalen hebben de halve wereld!!
Dat Omroep Max en ook ik in moeilijkheden zouden komen als Els Brail onderduikt,daar wordt volledig aan voorbij gegaan. Ronny liet weten dat ze bij familie moest gaan wonen.
Els heeft ons copieen van deze mails gegeven, die zijn nu ook in het bezit van Jan Slagter, directeur van Omroep Max en mij.

We hebben een ander huis voor Els Brail gezocht. Dat wilde ze zelf ook. En met ingang van half juni zou Els kunnen verhuizen. Maar het verhaal is nog niet ten einde.
Al met al een behoorlijke tijd daar doorgebracht om haar met klem te verzoeken niet als illigaal in Nederland onder te duiken. Wat een raar advies is dit aan een 80-jarige vrouw.

We kregen telefoon van Marcella van Vonno. Zij wilde toch weer graag terug bij haar dochter in Cimahi gaan wonen en niet meer als buurvrouw bij haar zus Margaretha. Ze voelde zich ondergesneeuwd door haar zus. Afspraak gemaakt om de volgende dag naar Cimahi te gaan om met de huisbaas te praten. De huur, dat tot nu toe werd betaald door het ANMF zou ophouden in december, en waarschijnlijk niet meer worden voortgezet liet de huisbaas weten.

Als laatste die dag naar mw.Winny Wilten de Fretes. Prachtig mooi huisje heeft zij gekregen van Max Maakt Mogelijk. Zij had nog wel een lekkage gehad omdat er heel veel regen en wind is geweest waardoor het dak lek raakte. Maar inmiddels is dat ook weer opgelost en woont zij blij in haar nieuwe huis.
Een bijpassend Delfstblauw bordje aan de muur, hoe toepasselijk!!
De volgende dag naar Cimahi waar we een afspraak hadden met Marcella en de huurbaas.
Inmiddels hebben we gehoord dat de huur wel wat verhoogd zou worden en dat we voor 3 jaar de huur moesten voldoen. als tegen prestatie zal de huurbaas het huis wat opknappen.

Marcella liet weten dat ze erg opgelucht is dat ze straks weer terug kan gaan.

De volgende dag , al heel vroeg vertrok mijn vliegtuig naar Surabaya waar ik de filmcrew van Max Maakt Mogelijk zou ontmoeten en natuurlijk onze vertegenwoordiger daar Yan Ferdinandus.
Yan en ik hebben alles doorgenomen wat er op stapel staat in de toekomst, want ook in Surabaya zijn nog veel achtergebleven Indische ouderen die geen hulp krijgen, evenals in Malang.
De crew ontmoet en de volgende ochtend meteen op pad om te filmen.
Eerst naar Herman de Pauw, zo’n verschrikkelijk lieve man die nog oud Nederlandse liedjes zingt.
herman-de-pauwomroep-max

Van zo’n man kun je alleen maar houden. Zo blij met kaas.

Toen naar Winny Massius en Jacobus Grengan die met zijn dochter Monica woont.
Jacobus-Grengan-Winny-Massius

Toen zat de tijd er al weer op en moesten we terugvliegen naar Bandung.
Terug in Bandung alles weer van voren af aan. Een kleine indruk:bandungbandung-omroep-max

Als laatste met de crew samen een interview met Els Brail. Jan Slagter heeft haar nogmaals voor 3 weken vakantie in Nederland uitgenodigd . Maar ze moest met haar hand op haar hart beloven dat ze geen pogingen zou doen om onder te duiken.
Ook zei hij dat ze daarna gewoon terug moet naar Indonesia. Zij gaf daar nog geen antwoord op. Ze zou het mij laten weten als ze die 3 weken vakantie aan zou nemen.
De crew was echter net weg, en toen zei Els Brail dat ze toch naar Nederland zou komen en bij haar familie onderdak zou vragen. Ze wilde helemaal niets van Nederland zien. Alleen haar familie wilde ze ontmoeten. Toen opperde ik dat het misschien beter zou zijn als de familie naar Indonesia zouden komen, als het puur om het ontmoeten gaat. Maar dat wilde ze niet.
Wat bij mij het vermoeden gaf dat ze toch illigaal daar zou proberen onder te duiken.

Enfin de laatste dag ben ik bij Stella Smith langs gegaan. Zij had inmiddels een ander bed gekregen, maar een kast, zitplaatsen, ventilator en koelkast ontbraken. Die is de chauffeur Aldy met haar man gaan kopen. Ondertussen paste ik op Stella. Beetje wrang dat op dat moment op de tv die aanstond beelden werden uitgezonden waar Nederlandse militairen hele kampungs plat brandden. Stella kan niet meer lopen, kruipt over de grond en kan ook niet meer praten.
Stella-Smith
Haar benen zijn helemaal kapot van het kruipen over de vloer.

Opeens begon ze vreselijk te huilen en riep steeds de naam van mw Alice Rotinsulu,
De vroegere vertegenwoordigster van het ANMF die helaas is overleden.
We hebben buiten ook een doos levensmiddelen ,voor 3 weken pampers gebracht. Dat zal nu elke maand bij haar worden bezorgd door onze Aldy.
Want haar man kan niet werken als de kinderen niet thuis zijn. Stella mag beslist niet alleen blijven

De volgende dag ben ik terug gegaan naar Jakarta. Ik had gehoopt Cara Oliveiro nog te treffen maar zij nam de telefoon niet op.

Op zaterdag 27 mei was ik weer thuis. De tijd was te kort om nog andere mensen op te zoeken. En dat spijt me heel erg, maar het was dit keer echt een overvolle agenda.

Als laatste kan ik u allen berichten dat Els Brail inmiddels weer heeft laten weten aan mij dat ze in Nederland ook de hulp van Pelita wilde inschakelen om daar te kunnen blijven. De brutalen hebben toch de halve wereld, nietwaar!! Daar houdt ze zich aan vast, aan de woorden van de Amerikaanse Indo’s. Ik heb gemeend om haar twee nichten te moeten inlichten, die eerst heel enthousiast reageerden over haar komst en haar best wilde opnemen in hun huis voor 3 weken. Zij hebben de mailtjes uit Amerika ook gekregen van mij. Zij hebben zich nu totaal terug getrokken. Niemand wil zich graag branden aan het helpen onderduiken van een 80-jarige vrouw.

Deze mensen die de brieven hebben geschreven kunnen trots zijn op zichzelf, ze hebben haar op een totaal verkeerd been gezet en eigenlijk een heleboel voor haar verziekt. Want het is nog maar de vraag of zij nu nog naar Nederland kan komen. Of we moeten haar 24 uur per dag bewaken.

Met warme groet,

Francine Tammeling

Benefiet Gala Beverwijk

by Teman
Benefiet Gala Beverwijk

Zaterdag 29 april werd er in Beverwijk een Benefietgala georganiseerd voor Teman Teman Sehati.
Veel artiesten en vrijwilligers hebben hieraan meegewerkt.
Het heeft een bedrag van 8.000 euro opgeleverd voor onze stichting.
Dankbaar en blij zijn wij, dat wij de achtergebleven Indische Nederlanders , die in grote armoede leven kunnen helpen.

Reisverslag Februari 2017

by Teman

Lieve Temannen en Donateurs

Een beetje later dan anders mijn verslag aan het bezoek van de gesteunden in Indonesia.
Op 22 februari ben ik aangekomen in Jakarta. En meteen de volgende dag op bezoek bij mevrouw.Yvonne Helling en Cara Oliveiro de Fretes.

—–
teman-teman-sehati-februari-2017-1
Ik kan alleen maar zeggen dat de kaartenaktie die we op touw hadden gezet, een groot succes is geworden. Veel tranen bij de mensen omdat ze niet vergeten worden.
Inmiddels is de jaarhuur van 560 euro voor een andere woning voor mevrouw Helling afgegeven aan de verhuurder. Zij kan in de maand mei verhuizen.
We gaan dan ook een bed voor haar kopen en een kast.
—–
De volgende dag meteen naar Bandung en aansluitend de zusjes Van Vonno bezocht
Tasjes en kleedjes opgekocht om hier in Nederland te verkopen. Het geld is weer voor hen. Marcella van Vonno straalde helemaal toen zij heel veel medicijnen voor haar benauwdheid kreeg.
teman-teman-sehati-februari-2017-2
—–
Volgende dag naar Winny Wilten de Fretes die van Max maakt mogelijk een andere woning heeft gekregen.
We hebben een koelkast, kast en een tafel met 4 stoelen voor haar gekocht.
teman-teman-sehati-februari-2017-3
—–
Helaas was mevrouw Els Brail niet thuis. we hebben wel kaarten tussen haar voordeur gepropt. en we dat zijn Karel Lodewijk Elbracht en ik.
Karel woont 6 maanden per jaar in Bandung en bleek een fantastische hulp voor mij daar.
Karel en ik bij het huis van Els Brail. Wij moesten haar vertellen dat ze niet voorgoed naar Nederland mocht komen.
Wat Max maakt mogelijk ook heeft geprobeerd. Zij konden haar wel een verblijf voor 3 weken naar Nederland geven, waar zij voor alles garant zouden staan en haar een onvergetelijke vakantie zouden geven.
Dit nare bericht moesten we dus op een andere dag brengen.
Toen zijn we naar Stella Smith gegaan die op de begraafplaats woont. Ook zij en haar familie hebben een ander huis gekregen.
Wederom een emotionele ontmoeting. Ze hebben verder nog geen inrichting, daar moeten we nog voor zorgen
Wel hebben ze nu een BPJS, dat betekent dat ze gratis naar een dokter kunnen en ziekenhuis en medicijnen veelal ook gratis zijn. Vol aandacht worden de kaarten bekeken.
teman-teman-sehati-februari-2017-4
teman-teman-sehati-februari-2017-5Hier moeten nodig kasten komen en Stella heeft nog geen bed. Ze lag op het bed van haar dochter.
—–
We zijn naar het Leger Des Heils geweest, waar mevrouw irene Wever zit en hadden ook een ontmoeting met mevrouw De Fretes, Kolonel van het Leger des Heils in ruste.

De volgende dag naar Pieter Wattimena. Ze zijn zo blij met alle kaarten en het Delftsblauw. teman-teman-sehati-februari-2017-6teman-teman-sehati-februari-2017-7Ook zij kregen een koelkast en hebben inmddels een ander gaskomfoor gekregen omdat de andere plotsklaps kapot ging.

De dag erna moest ik met Aldy naar Surabaya.
We hebben daar een vertegenwoordiger voor Teman Teman Sehati gevonden. Yan Ferdinandus.
Veel mensen leren kennen, ook mensen die nog nooit enige hulp hebben ontvangen, zoals Jacobus Grengan. Hij woont met zijn enige overgebleven dochter in een verschrikkelijk armoedig huis. De rolstoel van zijn dochter heeft niet eens banden!
teman-teman-sehati-februari-2017-8
—–
We hebben Jacobus van Straten ontmoet. Nooit enige vorm van hulp ontvangen.
teman-teman-sehati-februari-2017-9
—–

Herman de Pauw en ene Winnie
teman-teman-sehati-februari-2017-10
—–
Terug naar Bandung waar we Els Brail het beroerde bericht moesten brengen.
Gelukkig was Karel bij me. Ze was behoorlijk aangeslagen, en vertrouwde ons niet. Maar de brief van omroep Max die we meebrachten waarin uitleg werd geveven, liet niets te wensen over.
Ze zei dat haar familie wel zou helpen om naar Nederland te komen. Ik had echt met haar te doen. Maar ze is door de Nederlandse regering echt afgewezen.
We konden een kamer voor haar huren bij het Leger des Heils, De Tempelhof, maar daar wilde ze slechts enkele maanden wonen, totdat haar familie haar naar Nederland zou halen.
Bij zo’n vastbeslotenheid kun je niks meer beginnen. Dan moeten we het opgeven.
teman-teman-sehati-februari-2017-11
—–
Ik ben naar Bali gevlogen waar ik Joris ontmoette. Samen zijn we weer een dag teruggegaan naar Surabaya om nog wat mensen te bezoeken.
Mary Oogjen – Usman Kempen, en daar waren Yan Ferdinandus en Ana Maria van Keulen bij. Zo triest allemaal.
teman-teman-sehati-februari-2017-12
—–
De laatste dag in Jakarta zijn we bij twee vrouwen op bezoek geweest die ook nog nooit enige hulp of steun hebben gekregen. Mevrouw Joyce Swensen en mevrouw Papilaya. Ook zoveel kapot daar.
teman-teman-sehati-februari-2017-13-Swensenteman-teman-sehati-februari-2017-14-Papilaya
—–
Moe en weer behoorlijk onder de indruk van al deze bezoeken zijn we naar huis gegaan. Rest me nog te vertellen dat we ook bij mevrouw. Benninger zijn geweest, en bij mevrouw. Wernicke in Lembang.
—–
In mei 2017 ( binnenkort dus) ga ik weer met Max maakt Mogelijk naar Bandung en Surabaya.

Warme groet,
Francine Tammeling

Benefiet Indische Dansavond

by Teman
Benefiet Indische Dansavond

Op Zaterdag 15 april 2017 organiseert LEVevents een Benefiet Indische Dansavond voor Teman Teman Sehati met de Band No Name en vele artiesten. De entree bedraagt 10 euro. Wij nodigen iedereen uit naar de gezellige avond te komen.  Locatie: Veteranen inloophuis Arnhem. Voor meer informatie kunt u het beste even kijken naar de site van LEVevents.

Ceci et Cela Kerst Donatie

by Teman
Ceci et Cela Kerst Donatie

Ceci et Cela (Utrecht) hebben een Kerstactie gehouden voor TemanTeman Sehati. Zij hadden in de sfeervolle ‘Kerstkas’ van Boomkwekerij Jan van Vulpen in Groenekan een grote tafel met artikelen afkomstig uit allerlei werelddelen, allemaal Fairtrade én handgemaakt.
Men kon een cadeau kiezen, ZELF de prijs betalen en zo doneren aan basisvoorzieningen van de achtergebleven Nederlands Indische ouderen in Indonesië.
Deze mooie kerstgedachte leverde een welkome bijdrage voor een menswaardig bestaan voor de achtergebleven Nederlands Indische ouderen!
De opbrengst werd al snel bijna € 200,00 en gaat VOLLEDIG naar Stichting Teman Teman Sehati. Schitterend! Namens “onze oudjes” heel erg bedankt!

Nieuw Bankstel dankzij Stichting Stellar Events

by Teman
Nieuw Bankstel dankzij Stichting Stellar Events

Vanmorgen kregen we deze foto binnen. Dankzij Stichting Stellar Events mochten wij Pieter Wattimena een bankstel geven. Hij had om een stoel gevraagd, maar kreeg dit dus voor de Kerst. Mooi he?
Deze kerstgedachte wilden wij toch niet onvermeld laten op de website. Dankjewel Stichting Stellar Events !!

Kerst spirit naar Indonesie !

by Teman
Kerst spirit naar Indonesie !

Onze chauffeur Aldy heeft kerstpakketten rondgebracht bij verschillende mensen die het erg hard nodig hadden.
Aldy heeft de pakketten persoonlijk overhandigd bij o.a, bij Pieter Wattimena, Freddy Breemer- Mw. Bollebakker, Stella Schmit, fam. Benninger.
Doneren blijft hard nodig. Maar we bedanken alle donateurs voor hun bijdrage. Dit hebben we niet eerder kunnen realiseren maar met de extra steun konden we dit jaar dat wel doen. Met uw steun kunnen we dit ook in 2017 voortzetten.

fam Beninger kreeg een kerstpakket

fam Beninger kreeg een kerstpakket

fam Wernicke in Lembang kreeg kerstpakket

fam Wernicke in Lembang kreeg kerstpakket

Stella Smit krijgt kerstpakket

Stella Smit krijgt kerstpakket

Reisverslag November 2016

by Teman

8 November 2016, stapten wij weer in het vliegtuig richting Indonesie. Gesterkt door de overweldigende respons op het programma van Omroep Max gingen we weer vele ouderen helpen. Echt hartverwarmend en zeer veel financiële donaties gaan ons helpen “onze mensen” te helpen.
Voor een ieder die reeds doneerde: heel, heel hartelijk dank voor uw steun. Blijf vooral helpen. Dan kunnen wij dat ook.

Hieronder leest u ons korte reisverslag. Kort in bewoordingen, maar u zult zien, geen korte lijst met mensen die we weer blij hebben gemaakt.

Op 10 november zijn we meteen naar Depok gegaan om Thea Jonathans te ontmoeten, zij heeft o.a. de taak op zich genomen om het huis van Cara De Fretes op te knappen en de ziektekostenverzekering van Mw. Helling te verzorgen. Alle kwitanties hebben we inmiddels in goede orde ontvangen.

Daarna zijn we naar naar Cara de Fretes-Oliveiro gegaan. Haar koelkast bleek kapot te zijn. Dus we hebben geld gegeven om een nieuwe te kopen. Die is inmiddels aangeschaft.

Cara de Fretes-Oliveiro

Cara de Fretes-Oliveiro

mw Waleleng-vd Brugh

mw Waleleng-vd Brugh

Daarna hebben we mw Waleleng-vd Brugh bezocht, ook in Jakarta.

 

familie Monteiro

familie Monteiro

De dag erna hadden we ook een paar bezoeken gepland. Oa aan de fam. Monteiro. Heel blij waren ze met hun voedselpakket en de stenen klompjes die een Teman had meegegeven.

Toen naar mw Jane Hardy. Haar had ik nooit eerder ontmoet. De ontmoeting heeft heel veel indruk op me gemaakt. Oma Jane was erg emotioneel.
Zij kon amper lopen en had dringend medicijnen nodig. Natuurlijk hebben we daarvoor geld gegeven.

mw Jane Hardy

mw Jane Hardy

We hadden ook chocoladeletters uit Nederland meegenomen. Wat een feest was dat voor haar en ook zij kreeg een voedselpakket. Afgesproken dat we op 21 november weer bij haar zouden komen s’avonds en dat het keroncong orkest Jaya Buana bij haar thuis een klein optreden zou geven. En weer huilde ze van blijdschap.

De volgende dag al vroeg naar Bandung vertrokken.

Daar hebben we natuurlijk voedselpakketten uitgedeeld aan de mensen. In alle pakketten zat rijst-olie-kecap-thee-suiker-koffie-wasmiddel-tandpasta- zeep- eieren- bamisoepen-blikken cornedbeef enz.

Marcella van Vonno

Marcella van Vonno

Eerst naar de zusjes van Vonno.

Het bleek dat de naaimachine van Margaretha van Vonno kapot was. En paar dagen later hebben wij een nieuwe gebracht. Hun familie had geld overgemaakt, dus daar werd die naaimachine van gekocht.

Marcella was behoorlijk ziek, veel hoesten en haar medicijnen waren op. Ook daar hebben we voor gezorgd.

Ze is zo broodmager.
Toen naar mw. Wilten de Fretes. Winny Wilten de Fretes kreeg natuurlijk ook speculaas.

Winny Wilten de Fretes

Winny Wilten de Fretes

familie Benninger

familie Benninger

Aangezien ik niet meer zo ver kan lopen heeft Dick de fam. Benninger bezocht. Ik ben in de auto blijven wachten.

mevrouw Wernicke en haar man Billy Jansz

mevrouw Wernicke en haar man Billy Jansz

In Lembang hebben we mw. Wernicke bezocht en haar man Billy Jansz. Ook zij waren erg emotioneel. Niet alleen kon ik een enveloppe afgeven met inhoud afkomstig van een neef, die ze helemaal niet kenden.

Wij hebben onze chauffeurs een paar zakken rijst laten kopen. Deze familie kreeg rijst van de kerk, de zgn Beras raskin. Slechte rijst met zand ertussen voor armlastige mensen bedoeld. Binnenkort sturen we de chauffeur Aldy er weer naar toe met een nieuwe voorraad rijst. Nu zijn we ook aan het kijken of we de gaten in de vloer en plafond kunnen laten renoveren. Moet lukken, toch?

Margertha van Vonno met naaimachine

Margeretha van Vonno met naaimachine

We hebben de broodnodige naaimachine voor Marcella van Vonno gekocht en gebracht. Nu kan ze weer tasjes ed maken. Ze is al druk bezig.

helpers-nawi-en-aldy

Onze helpers Nawi en Aldy

Pieter Wattimena

Pieter Wattimena

Onze helpers Nawi en Aldy. Zij sjouwden de dozen met inhoud naar de mensen.
Dit is bij Pieter Wattimena. inmiddels heeft “Max maakt mogelijk” een nieuw, ruim en schoon huis voor hem gehuurd.
Hij sliep gewoon op de grond, wij vonden dat niet zo best ivm zijn gezondheid. En we hebben een nieuw bed voor hem gekocht. Wat een blijdschap. Ze hadden nog nooit eerder een echt bed gehad.een-nieuw-bed
Mooi he?
Er was een kleine lekkage aan het dak. Daar hebben we dakplaten voor gekocht en pleister. Een tukang heeft inmiddels de boel gerenoveerd.

Irene Wever in een tehuis bij het Leger des Heils

Irene Wever in een tehuis bij het Leger des Heils

We zijn ook bij mw. Irene Wever geweest . Zij zit in een tehuis bij het Leger des Heils.

En natuurlijk bij mw Els Brail, die iedere dag naar ons hotel kwam met aanvullende informatie. Zij wil zo graag naar Nederland en is al allerlei kartonnen dozen aan het vullen met kleding.

mw Els Brail

mw Els Brail wil zo graag naar Nederland

Ik hoop oprecht voor haar dat Max maakt mogelijk het lukt om haar naar Nederland te krijgen. Ik heb haar verzekerd dat als het lukt zij van ons wel koffers krijgt.
Maar ze is niet te houden en blijft inpakken en herpakken.

We zijn 3 dagen naar Jokjakarta gegaan. Daar hebben we mijn vrienden die op de Nederlandse Ambassade van Moskou werken ontmoet en we hebben het becakprojekt bezocht.

Op mijn verjaardag 21 nov. zijn we s’middags weer naar Jakarta vertrokken, nadat ik s’morgens nog eerst behoorlijk werd verwend in de kampung.
Na aankomst in Jakarta direkt naar hotel en meteen naar mw. Jane Hardy waar het keroncong orkest Jaya Buana al zat te wachten.

keroncong orkest Jaya Buana

keroncong orkest Jaya Buana

Inmiddels had ik van thuis te horen gekregen dat een donateur een flink bedrag had overgemaakt zodat wij oma Jane konden vertellen dat haar huur voor volgend jaar zal worden betaald. Oma Jane was door het dolle heen.

Oma Jane was door het dolle heen

Oma Jane was door het dolle heen

Rest mij nog te vertellen dat het Keroncong orkest voor al het eten had gezorgd en dat oma Jane uit volle borst met hen Daar bij die Molen meezong. Hoe blij kun je iemand maken????

Ter afsluiting hebben we Jaya, de leider van het Keroncong orkest geld gegeven om nieuw zeil voor de voorkamer van oma Jane te kopen. Dat is gebeurd, en ik kreeg het volgende whatsappje namens hem met de foto van de aankoop bon.

Graag wil ik namens de achtergebleven Indische Nederlanders alle donateurs bedanken, die het steeds weer mogelijk maken om dit werk zo goed mogelijk te doen.