Header Image - Teman Teman Sehati

Verslag reis Indonesia sept. 2017

by Teman
Verslag reis Indonesia sept. 2017

Lieve Temannen en Donateurs,

Behoorlijk onder de indruk ben ik, door de leefomstandigheden van veel achtergebleven Indische Nederlanders. Zo triest allemaal.
Tijdens deze reis heb ik veel mensen bezocht die ik nog nooit eerder had ontmoet. Aan het verslag zult u ook zien dat er weer veel bereikt is.
In Jakarta maakte ik kennis met Pleun Pinsel. Via Facebook had zij mij benaderd omdat ze mij graag wilde helpen in Jakarta. Daar woont deze 27-jarige Indische jongedame.
Het doet me deugd dat er ook onder de jongeren mensen zijn die willen helpen. Het klikte meteen tussen Pleun en mij, en we gingen meteen op pad. Eerst boodschappen doen en 3 dozen vullen.

Jakarta en Depok

pleun-hulp-ouderen-indonesie-teman-teman-sehati

Dit is Pleun Pinsel

We zijn naar Depok gegaan naar oma Helling. Zo blij was ze met de cadeautjes en financiele bijdrage.
Daarna was oma Jessy Spel aan de beurt in Jakarta. Een lief erg verlegen omaatje.

(links) Oma Helling. (rechts) Jessy Spel

Toen naar Mw.Jane Hardy aan de andere kant van Jakarta. Die moest meteen huilen van blijdschap toen ze me zag.

Mw.Jane Hardy

 

Bandung

De volgende dag ben ik vertrokken naar Bandung. Met Aldy heb ik eerst heel veel luiers voor Stella Smith gekocht. Daar was dringend behoefte aan.

aldy-en-stella-smith

Met Aldy in de supermarkt en op bezoek bij mevr. Smith

Daarna meteen door naar Tempelhof waar Mw. Irene Wever verblijft.

irene-wever-pieter-wattimena

(links) Mevr. Irene Wever. (rechts) Pieter Wattimena

Pieter Wattimena was de volgende. Hij vertelde me over zijn zus Rina Wattimena, daar zijn we dus ook naar toe gegaan. Rina Wattimena was gevallen en had een behoorlijke wond aan haar knie.

Op zondag zijn we naar Marcella van Vonno gegaan. Die ligt nog steeds aan de zuurstof.
Wij hoorden over Stella Theresia van Roest. Zij hebben nog nooit enige steun gekregen van een organisatie. We kwamen op tijd want ze had al 3 maanden haar huur niet kunnen betalen. Haar zoon springt af en toe bij met eten.

Lembang

Op maandag zijn we naar Lembang geweest. Naar Trees Wernicke en haar man Bill Jansz.

Tress Wernicke en haar man Bill Jansz

Tress Wernicke en haar man Bill Jansz

Surabaya

De dag erna ben ik naar Surabaya gevlogen waar vertegenwoordiger Yan Ferdinandus al stond te wachten.
Eerst naar Jocobus Grengan en dochter Monica. Jacobus wilde me wel boksen leren.
Daarna naar mw. Joyce Zijlstra. Haar man woont met een andere vrouw in het achterhuis. Maar zij mag in een kleine kamer aan de voorkant blijven zitten. Zo triest. Zo machteloos voel je je dan.

Joyce Zijlstra

Joyce Zijlstra

Toen naar Mary Oogjen. De eigenaar van het huis wil hen eruit hebben. Zij woont daar met twee volwassen kinderen. Ze worden danig weggepest door de huurbaas. De wanden zijn vanvan karton!

Mary-Oogjen-wanden-van-karton

(links) Wanden van karton in het huisje van Mary Oogjen

Daarna zijn we naar Raymond van Straaten gegaan. Hij woont in een kamer. Alles delen met de buren. WC-Mandikamer en keuken.
Raymond vertelde dat hij nog 2 zussen had, Hij zou er ons de volgende dag naar toe brengen.

Yan Ferdinandus met Raymond van Straaten

(links) Yan Ferdinandus met (rechts) Raymond van Straaten

Raymond van Straaten bracht Yan Ferdinandus en mij, bij zijn blinde zus Francien van Straaten. Ze hield steeds mijn hand vast en wilde liedjes zingen. In Holland staat een huis, enzo.

Daarna gingen we naar de andere zus, Winny van Straaten. Die met haar man in een onkos kamer woont. Dus ook hier alles delen met de buren.
Zij zijn de enige Christenen in die verdere moslim gemeenschap. Maar het gaat goed. Maar weer zo triest hoe zij moeten wonen.

Winny van Straatenen haar man

Winny van Straatenen haar man

Hierna heb ik nog de begraafplaats Kembang Kuning bezocht.

Malang en Batu

Op vrijdag zijn Yan Ferdinandus en Ana Maria van Keulen en ik naar Malang en Batu gegaan.
Ons eerste bezoek was aan mw. Elly Wolters die in een huisje van de kerk woont. Een lief bescheiden vrouwtje. Ook dhr. Johnny Mulyadi was daarheen gekomen.
Hij hoopte voor steun in aanmerking te komen.

Elly-Wolters-en-Johnny-Mulyadi

(links) Elly Wolters en (rechts) Johnny Mulyadi

Daarna naar de fam. Meyers. Mijnheer heeft hartproblemen. Ze moesten binnen 3 dagen verhuizen, maar het is me niet duidelijk geworden waarheen ze zijn.
Het was hier zo vies en het stonk enorm.

mevrouw en mijnheer Meyers

mevrouw en mijnheer Meyers

Toen naar de 81-jarige Mw. Emma Overdijk. Zij woont naast een spoorbaan en zal ook het huis uit moeten. Maar de precieze datum is nog niet bekend.

Ons laatste bezoek was aan dhr, Frans Visser in Batu. Meneer woont alleen, maar vraag niet hoe. Toch nog een vrolijke man met humor. Dit bezoek was het einde van de dagen in Surabaya -Malang en Batu.

Jokjakarta

Daarna op weg naar Jokjakarta vertrokken waar ik een ontmoeting had met oa Cor vd Kruk die de WUV uitkeringen probeert de verzorgen voor de Indische Nederlanders en ook Nando van Leeuwen van de Ned. Ambasade was daarheen gekomen omdat hij wist dat ik het erg zwaar had gehad. Hij kwam om mij een beetje moed in te spreken.

terug naar Bandung

Na 3 dagen in Jokjakarta ben ik weer terug gegaan naar Bandung. Dit keer met de auto met Aldi. Was wel een beetje gebroken want we hebben er 12 uur over gedaan. Direct de volgende dag terug gegaan naar Rina Wattimena. ik moest steeds aan die wond op haar been denken. Gelukkig was dat een stuk beter geworden. Zo’n ontzettend lieve vrouw.
Ze vertelde me dat er nog een zus in Bandung woonde. Irene Wattimena. Woont samen met haar dochter Rinny.
Mw. is behoorlijk de weg kwijt. Vraagt steeds hetzelfde om het daarna meteen weer te vergeten. Praat over mensen die allang geleden gestorven zijn, maar dat beseft ze niet.
Ook dochter Rinny begint de weg kwijt te raken.

Rina-Wattimena

(links) Rina Wattimena (rechts) Haar zus Irene Wattimena met haar dochter Rinny.

Toen zijn we naar de dames Kusje en Titi Gevelhof gegaan. Zij wonen in Cimahi. Wij hebben al eens eerder voor hun moeder gezorgd die inmiddels is overleden
Titi en Kusje wonen samen met een dochter en een kleinzoon. Vreselijk kapot huis, veel en veel te klein. Ik hoop dat er voor die 3 dames een andere woning komt en wel op korte termijn. Alles zit hutje mutje boven op elkaar.

de dames Kusje en Titi Gevelhof

de dames Kusje en Titi Gevelhof

 

Margaretha van Vonno

huis van Margaretha van Vonno dat gesponsord wordt door het ANMF

Daarna naar Banjaran gegaan waar Margaretha van Vonno woont. Zij was ijverig bezig achter haar naaimachine.
Dit is een huis dat gesponsord wordt door het ANMF, maar Margaretha krijgt financiele hulp van Halin. En verder maakt ze tasjes die ze verkoopt.

Johnny Paparang Jurg en zijn vrouw

Johnny Paparang Jurg en zijn vrouw

De laatste dag in Bandung zijn we naar Johnny Paparang Jurg geweest. Hij is als vuilnisman aan het werk en daarom niet thuis. Zijn vrouw was er wel en die mocht ik fotograferen bij de buren.
De hulp door het ANMF is opgezegd bij Johnny Paparang Jurg omdat hij het geld niet zelf kon ophalen. De vertegenwoordigster wilde het niet aan zijn vrouw afgeven. Johnny werkt nu echt keihard om het gezin te onderhouden.

Familie Huwae

noodzakelijke reparaties bij de familie Huwae

De laatste dag in Bandung zijn we naar de fam. Huwae gegaan. 2 Zussen en een broer. Te weten Bathseba-Nella en Samuel Huwae. Het huis dat eigendom van hen is heeft overal lekkages.
Broer en zussen werken hard en leggen beetje bij beetje om de noodzakelijke reparaties uit te kunnen voeren. Maar dat schiet niet erg op. Alleen Nella was juist thuisgekomen van haar werk. De anderen waren nog aan het werk.

Bijna alle mensen die we hebben bezocht hebben een voedselpakket gekregen en allemaal een financiele bijdrage.

Toen was ik aan het einde van mijn reis gekomen. Nog een laatste ontmoeting met Nando van Leeuwen in het hotel.

Dank!

Ik wil alle donateurs en temannen bedanken voor hun donaties. Ik heb veel mensen kunnen helpen, dankzij u. En ook onze vertegenwoordigers Aldy in Bandung- Yan Ferdinandus in Surabaya- onze grote hulp in Jakarta Pleun Pinsel en Ana Maria van Keulen in Surabaya wil ik bedanken voor hun tomeloze inzet.
De verzoeken om hulp blijven binnen komen. Van veel mensen die we nog nooit eerder hebben gezien, via de website en via onze vertegenwoordigers.
Er is nog veel te doen,

Warme groet,
Francine Tammeling
1% hulp is meer dan 100% medelijden.

Verslag reis September 2016

by Teman
Verslag reis September 2016

Dit was de allerzwaarste reis die ik tot nu toe heb gemaakt. Op veel plaatsen geweest en veel ouderen bezocht, waar ik tot nu toe nog niet was geweest.
De eerste twee weken alleen en de laatste week is Joris gekomen.

1-jakarta-renovatie-project-huisje-teman-sehati

hopen dat we eens toekomen aan een renovatie

Ik ben begonnen met een bezoek aan Cara Oliveiro in Jakarta, jullie weten wel, de weduwe van George de Fretes.
Er is veel in haar huis kapot. We hopen dat we in de toekomst geld hebben om dit te kunnen renoveren.

Met Cara ben ik de volgende dag naar de fam. Monteiro geweest. Vlak naast de spoorbaan, een piepklein huisje.

2-keuken-mandikamer

de keuken en rechts de mandikamer waar net de was werd gedaan

Jakarta is vol, erg druk verkeer met continue opstoppingen waardoor je er uren over doet om ergens te komen.
De dag erna twee bezoeken die erg frustrerend waren. Ik had een lijst van het ANMF, maar die was nog niet bijgewerkt.
Mw. van Zeijll bleek al een jaar geleden zijn te overleden en ook Dhr Oppier. Een hele dag in de auto met dit resultaat.

De derde dag zijn we op bezoek geweest bij mw. Molly Ingleton. Wederom 3 uur rijden om er te komen.
Ik heb haar ontmoet in het huis van haar dochter, want het was niet fijn zitten in haar eigen huis. Dat wilde ze zelf.
Kleding lag overal opgestapeld. Een kledingkast zou geen overbodige luxe zijn.
3-molly-ingleton

De dag erna op 17 augustus naar Bandung vertrokken. Dat was helemaal geen pretje. Hari Merdeka, er was bijna geen doorkomen aan.

De eersten die we bezochten waren natuurlijk de dames van Vonno. Twee zussen die naast elkaar wonen. Marcella was helaas niet thuis maar Margaretha wel.

Natuurlijk heb ik voor alle bezochten een grote doos levensmiddelen meegebracht, olie-eieren-rijst-thee-suiker tandpasta en veel bamisoep.
Dit wordt altijd heel erg gewaardeerd.

4-boodschappen-voedsel-hulp-jakarta-indonesie

Voor iedereen boodschappen worden altijd gewaardeerd.

Ondanks dat de zusjes van Vonno ver buiten Bandung wonen hadden we toch nog even tijd om daarma Irene Wever te bezoeken. Zij verblijft bij het Leger des Heils.

De volgende dag naar mw Wilton de Fretes. Zij verdient wat bij met het bakken en verkopen van gebakken uitjes. Oh oh wat een puinhoop, wat een armoede. Maar een heel lieve en bescheiden vrouw.

5-wilton-de-fretes

zo’n lieve vrouw in zo’n armoede

We wilden Pieter Wattimena bezoeken maar die was op dat moment niet thuis, dus later terugkomen.

Pieter Wattimena is doof geworden, hij moet dringend naar een dokter en eventueel een gehoorapparaat.Zijn vrouw verzamelt lege plastic flesjes om wat bij te verdienen. Teman Teman Sehati betaalt iedere maand de huur voor hen. Twee kleine kamertjes waar ze met zijn zevenen wonen en met de buurt een gezamelijk toilet en mandikamer delen. Wij blijven doorgaan om zijn huur te betalen.
Hij gaat dat iedere maand ophalen bij mw. Meity Pfaff.

De volgende dag naar mw. Brail. Enkele jaren geleden had ik haar ook al bezocht nadat ze geopereerd was aan borstkanker.
Hier ben ik vreselijk geschrokken.
Vader eervol ontslagen uit het KNIL, ooit de Mulo school doorlopen, perfect Nederlands spreken en nu de behoefte moeten doen in de hoek van de tuin??

armoede-bestrijden-knil-mulo-indonesie

Vader eervol ontslagen uit het KNIL, ooit de Mulo school doorlopen, perfect Nederlands spreken en nu de behoefte moeten doen in de hoek van de tuin??

De volgende dag kwam ze al vroeg 6.00 u naar mijn hotel met aanvullende informatie. Ze draagt niet de naam van haar vader want die heeft haar nooit kunnen erkennen omdat hij nog getrouwd was in Nederland. Toch heeft ze een dokument dat ze Nederlands onderdaan is.

Daarna ben ik snel naar Cianjur gegaan. 3 uur rijden. Om mw van Letrie te bezoeken. Het kostte mij een dag dit ene bezoekje.

Cianjur mw van Letrie

Cianjur mw van Letrie

De volgende dag naar Stella Smit. Zij woont op een begraafplaats, ze heeft stroke, kan niet meer lopen en snapt helaas niet alles meer.

8-stella-smit-woont-op-een-begraafplaats

Dankzij een stroke niet meer kunnen lopen en niet alles begrijpen en woont op een begraafplaats.

Met dank aan Rudy Vetter, die mij voortreffelijk heeft bijgestaan.
In Jokjakarta oa Eddy Verhaaf opgezocht. Op last van de politie heeft hij zijn limonadekarretje moeten verplaatsen, dus het was even zoeken. Maar ik heb hem gevonden en ik kon hem blij maken met een financiele bijdrage van de fam. Boeije en Celine Brouwer.
9-limonadekarretje

Toen kwam Joris en zijn we weer naar Jakarta terug gevlogen.
In Depok hebben we 3 mensen ontmoet.

Mw.Emmy Leander Mw. Yvonne Helling-Jonathans.

Mw.Emmy Leander Mw. Yvonne Helling-Jonathans.

Mw. Yvonne Helling is in principe dakloos, zwerft van familie naar familie. Had al 8 maanden haar assurantie niet kunnen betalen. Hebben we natuurlijk gedaan en ook voor deze maand. Ze heeft Parkinson en kan nu weer medicijnen krijgen. Wij zullen voor haar de assurantiekosten blijven betalen. En we gaan op zoek naar een eigen onderkomen. Ze huilde van blijdschap en toont hier trots haar verzekeringsbewijs.

Dit is Alfons Joseph, van beroep grafdelver, kan dat wegens hoge bloeddruk en suikerziekte niet meer doen . Maakt nu met een sapu lidi graven schoon.
Allemaal zo triest.

Alfons Joseph

Alfons Joseph, was van beroep grafdelver

 

Omroep Max heeft mij gevraagd om mee te mogen gaan en dit alles te filmen en op de Nederlandse tv uit te mogen zenden.
Dit is in overleg met Henny Neijs van het ANMF gegaan, omdat zij er voor zorgen dat de “oudjes” tweemaandelijks een bijdrage krijgen waar ze eten en dergelijke voor kunnen kopen.
Ik vertrek dus over enkele dagen weer naar Indonesia om de oudjes te steunen en te helpen. Dit keer met een televisiecrew. Het zal weer doodvermoeiend zijn, vooral vlak na zo’n vermoeiende reis, maar voor deze achtergebleven Nederlanders heb ik veel over.

Ik hou jullie op de hoogte,
warme groet,
Francine Tammeling

Verslag Bandung reis Maart 2016

by Teman

Lieve Temannen,
Op 10 maart jl ben ik vertrokken naar Indonesia om, ook namens u, “onze oudjes”te bezoeken en hulp te bieden waar nodig. Het was een zware reis, ik was namelijk alleen de eerste twee weken, maar ik kan u met trots vertellen dat we toch heel wat voor elkaar hebben gekregen.

Na een dag in Jakarta te hebben doorgebracht waar ik een ontmoeting had met een krontjong orkest, ben ik verder gegaan naar Bandung. De weduwe van George de Fretes is meegereden vanuit Jakarta en heeft een week bij ANMF vertegenwoordigster Meity Pfaff doorgebracht.

Bezoek-Teman-Teman-Sehati-Opa-Liem-maart-2016De allereerste ochtend was bestemd voor een bezoek aan Opa Liem.
Hij was blij met zijn stroopkoeken en Delfstblauwe stenen klompjes. Natuurlijk heb ik hem namens Teman Teman Sehati voor twee weken luiers voor hem gekocht.

Aangezien wij van de Stichting Ini-Dia in Duiven een enorme donatie hebben gekregen besloot ik een nieuw bed-matras, lakens en dekens te kopen. Opa Liem zong zachtjes…Daar bij die molen…en zei dat hij zo graag eens een molen wilde zien.

 

Na het bezoek aan Opa Liem ben ik naar het gebouw van het Leger des Heils gegaan waar Irene Wever woont en Majoor de Fretes. Cara de Fretes was meegegaan en maakt daar kennis met famile van wijlen haar man.

Foto-Cara-Fretes-en-Majoor-de-Fretes-Meity-Pfaff-en-Irene-Wever

Foto Links: Cara Fretes en Majoor de Fretes. Foto Rechts: Meity Pfaff – Cara en Irene Wever

Bezoek aan mevrouw Wilten de Fretes

Bezoek aan mevrouw Wilten de Fretes

Daarna nog een bezoek aan mw Wilten de Fretes die afgelopen jaar een trapnaaimachine van ons had gekregen

De volgende dag een bed met toebehoren gekocht voor opa Liem.
Wat was hij blij!

Toen naar mw Weidemuller die bij een dominee en zijn vrouw verblijft. Dat was niet goed. Welliswaar was haar kamer schoon maar ze vertelde dat de dominee al haar geld afpakte.

Nieuw looprek voor mw Weidemuller

Nieuw looprek voor mw Weidemuller

Ze huilde steeds. Aangezien de anderen niets durfden te zeggen heb ik de dominee geconfronteerd met de aantijgingen. Eerst ontkende hij maar toen ik hem de bewijzen liet zien dat hij haar huis had verkocht en het geld in beslag had genomen, schrok hij. Ik heb haar bankboekje opgeeist en aan Lenny Nobels gegeven.
We hebben voor mw Weidemuller een looprek gekocht zodat ze iets mobieler zou zijn. Ook hebben we beloofd dat we nog niet klaar waren met de dominee en terug zouden komen.

Onderweg naar mw Schatz hebben we voor haar een macaronischotel gekocht en wat puddingen. Helaas bleek zij overwachts overleden. Niemand wist er van. Ik zal jullie de details besparen.
Wat een eenzame dood.

We zijn naar huize Tempelhof gegaan om te vragen of ze plaats hadden voor mw. Weidemuller. Helaas. Daar was zelfs een wachtlijst. Zij raadden ons aan om het bij huize Nazareth te proberen aan de andere kant van Bandung. Ook daar geen plaats voor haar.

Aangezien ik een interview had bij Radio Cakra in Bandung heb ik daar gevraagd of ik een oproep mocht doen voor een plaats voor mw. Weidemuller. Helaas nog geen respons.

De volgende dag weer naar Opa Liem. ik had namelijk formulieren meegekregen van de ambassade. Er is namelijk een kans dat Opa Liem in aanmerking komt voor de eenmalige back-pay uitkering van 25.000 euro. Ik had allerlei informatie opgevraagd, al ruim van tevoren om te bewijzen dat hij ooit bij het K.N.I.L had gediend.

Opa Liem bedank Ini Dia en ondertekent KNIL Back Pay papieren

Opa Liem bedank Ini Dia en ondertekent KNIL Back Pay papieren

Toen moest ik het opa allemaal uitleggen. Langzaam en duidelijk, zodat hij het allemaal zou begrijpen. En ook moest hij aangeven voor wie het eventuele geld zou zijn als hij komt te overlijden. Mits hij het zou krijgen natuurlijk. Er waren 4 getuigen bij en opa Liem zei dat hij dan graag naar Lembang zou verhuizen, als dat mogelijk was, zodat hij weer de sawahs kon zien. De mevrouw die nu al jaren voor hem zorgt zou zijn erfgename worden. Alle correspondentie in deze zaak loopt via mij. Dat wilde opa Liem zelf.
Lenny Nobels en ik hebben de aanvraag met papieren direct aangetekend naar de ambassade in Jakarta gestuurd. Laten we hopen dat opa zijn laatste dagen bij de sawahs kan wonen. Hij heeft al jaren het daglicht niet gezien.

Ik ben ook bij Grace, de dochter van Marcella van Vonno geweest. Het huis is wel schoon en de huur wordt betaald door het ANMF. Maar verder is het armoe troef natuurlijk.
Ook zij heeft een doos etenswaren gekregen voor haar en haar zoon Kiki.

Binnen bij Grace de dochter van Marcella van Vonno

Binnen bij Grace de dochter van Marcella van Vonno

Ben op bezoek geweest bij Boesje Kuhuwael. Erg lief echtpaar, maar ook daar moet het hoognodige aan het huis gerepareerd worden.

Weer terug naar mw. Weidemuller en aangezien ik van helderheid hou, is met de dominee en Lenny Nobels afgesproken dat Lenny voortaan elke maand met mw Weidemuller haar pensioen gaat halen. De dominee heeft een schuldbekentenis geschreven en zal zorgen dat het geld wat hij voor het huis in zijn zak had gestoken, in termijnen zal worden terug betaald. Hij weet ook dat we hen onverwachts kunnen komen controleren.
Hij was behoorlijk timide na afloop van het gesprek.

Op naar Jokjakarta

Eddy Verhaaf zoon van een Nederlandse militair die destijds alleen naar Nederland is vertrokken

Eddy Verhaaf zoon van een Nederlandse militair die destijds alleen naar Nederland is vertrokken

Daar ontmoette ik een man die de mooie naam Eddy Verhaaf draagt. Vader Nederlandse militair die alleen naar Nederland is vertrokken. Eddy klaagt niet. En toen ik hem de dag erna van twee temannen geld mocht geven, die het direct naar mij overmaakten, raakte hij helemaal van slag. Het eerste wat hij zei was…Maar ik ben al getrouwd. alsof de dames die hem geld hadden gegeven iets van hem wilden.

Na twee weken kwam Joris en zijn we 3 dagen naar Bali gegaan waar wij oa het kindertehuis wat de Ben Heart Foundation ondersteunt , hebben bezocht. Erg aandoenlijk. Goed bezig die Foundation!
We zijn teruggevlogen naar Bandung en hebben weer Opa Liem een bezoek gebracht. Joris had een kalender met afbeeldingen van molens voor hem meegebracht. Wat was hij blij. eindelijk een afbeelding van een molen.
Omdat hij een ander bed had gekregen kon hij zelfs van zijn stoel opstaan en een klein stukje lopen. Wel voetje voor voetje, maar dat kon hij eerst niet. Kun je nagaan wat een goed bed kan doen! We hebben voor 5 maanden luiers voor hem aangeschaft.

Afscheid genomen van Lenny nobels en Meity Pfaff en toen naar Jakarta, waar we Cara de Fretes – Oliveiro thuis hebben opgezocht. Ook daar is veel kapot aan het huis.

Het slechte dak van Cara de Fretes - Oliveiro

Het slechte dak van Cara de Fretes – Oliveiro

En toen was het onderhand tijd om weer naar Nederland te vertrekken.

Wat ik verder heb gedan is de huur voor Pieter Wattimena voor de rest van het jaar betaald. De zes extra gesteunden voor maanden verzorgd. Levensmiddelem pakketten uitgedeeld. De renovatie van een huis betaald. Alle bonnen liggen hier ter inzage.

Het was een zware, soms vermoeiend reis, maar zoals ik al aan het begin schreef, hebben wij met uw steun veel voor elkaar gekregen.
Rest mij nog te vertellen dat mw Tientje Boode uit Sumedang is overleden. Afgelopen jaar hebben wij haar opgezocht omdat ze een groot gezwel had. Onze bemoeienissen, medicijnen en operatie hebben helaas niet geholpen.

Ons werk is nog lang niet klaar. Wij gaan door, en met uw hulp en steun zullen wij nog veel kunne realiseren, Pukul terus,

Warme groet,
Francine

Voor grotere foto’s, het fotoboek van deze reis.. klik hier